ΧΑΙΡΕΤΙΖΩ ΤΟ ΚΟΡ(Υ)ΦΑΙΟ!!!

«Δείτε το Καρβάλιο, αυτό το υπέροχο παίκτη. Δίνει αλληλοβοήθεια στο Πέπε, το κεντρικό αμυντικό, όταν αυτός κάνει τη κούρσα από δεξιά, δίπλα στο πάγκο και διεμβολίζει τη ομάδα της Τότεναμ. Τη Τότεναμ, βέβαια, δεν τη πολυπειράζει, για τη αγγλική ομάδα λέω, αυτό, αλλά ότι έχασε νωρίς το Κράουτς, το επιθετικό της, το παίχτη που στο προηγούμενο ματς έβαλε το γκολ, και τώρα δε μπορεί να απαντήσει στο προπονητή της αντίπαλης ομάδας που παίζει σύστημα 6-3-2-1! Και λέω 6-3-2-1 γιατί βάζω και το τερματοφύλακα μέσα, που ανεβαίνει συχνά δίπλα στο κεντρικό αμυντικό…»

Δε χρειάζονται, νομίζω, άλλα. Περίπου έτσι είναι όλες οι MEGAλες περιγραφές από τον MEGAλύτερο αθλητικό συντάκτη, αυτόν που δείχνει το δρόμο στη νέα γενιά, καθώς, εκτός απ’ το ότι αναγνωρίζεται απ’ όλους (σχεδόν) ως κορυφαίος (με αποτέλεσμα να τον προτιμούν οι μπουκ-μέικερς του Εξωτερικού για τη διαφήμιση των τυχερών παιχνιδιών τους, σπάζοντας έτσι, και κατ’ ουσίαν, το μονοπώλιο του ΟΠΑΠ, δίχως, φυσικά, κυρώσεις…), διατηρεί, αν πληροφορούμαι σωστά, και … σχολή δημοσιογραφίας (!!!).

Ίσως, τελικά, τον αδίκησα τον Αλέκο Θεοφιλόπουλο… Ίσως ο Χρήστος Σωτηρακόπουλος είναι ο κορ(υ)φαίος…

Αθήνα, 9 Απριλίου 2011

Φώτης Μπατσίλας

Τα Ημερολόγια του Μουντιάλ (Μέρος ΙII - προτελευταίο)

20. ΟΥΡΟΥΓΟΥΑΗ: Αποκλείστηκε άδικα (το δεύτερο γκολ της Ολλανδίας ήταν καταφανώς οφ-σάιντ), αν και η Ολλανδία ήταν ελαφρώς καλύτερη ομάδα. Εν πάση περιπτώσει, έπαιξε πολύ καλό ποδόσφαιρο, είχε τον καλύτερο ίσως παίχτη του Μουντιάλ (ναι, τον Φορλάν εννοώ) και πρόσφερε σ’ όλους όσους την υποστηρίξαμε (και πιστέψαμε σ’ αυτήν) στιγμές χαράς. Έπεσα έξω στην πρόβλεψή μου ότι θα πάρει και το Μουντιάλ (ήξερα ότι, ούτως ή άλλως, ήταν πολύ δύσκολο), αλλά έφτασε πολύ κοντά. Συγχαρητήρια, Ουρουγουάη! (Ευτυχώς που δήλωσα την προτίμησή μου πολύ νωρίς – και εγγράφως – διότι οι συνήθεις κακοήθεις πρόλαβαν να με κατηγορήσουν ότι την υποστήριξα λόγω Ντάτομο…). Και μια που λέγαμε για τον Φορλάν, τον αξιολογότερο Ντιέγκο αυτού του Μουντιάλ, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο Άλεξ Φέργιουσον της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ τον έβγαλε άχρηστο (και σήμερα παίζει με κάτι Παρκ και κάτι (γου)Ρούνεϊ). Καλά να πάθει!

21. ΚΡΙΣΤΙΑΝΟ ΡΟΝΑΛΝΤΟ: Αρκούν, τελικά, μερικές κακές εμφανίσεις (και 5-6 φάουλ εκτελεσμένα στο … διάολο) ώστε η έπαρση να μεταλλαχθεί άρδην σε αυθάδεια. Το λίκνο που τον έθρεψε (και τον θρέφει), η κάμερα δηλαδή, γίνεται … πτυελοδοχείο. Φαινόταν αλλά δεν το περίμενα να είναι τόσο κωλόπαιδο ….

22. ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΕΣ ΜΕΤΑΔΟΣΕΙΣ (ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΣ): Κάποια στιγμή ο κ. Γερουλάνος (ή άλλος παρ’ αυτώ ανευθυνοϋπεύθυνος) να μας εξηγήσει για ποιον ακριβώς λόγο πληρώσαμε, ως έλληνες φορολογούμενοι, απεσταλμένο τηλεσχολιαστή για τον προημιτελικό μεταξύ Γκάνας και Ουρουγουάης και δεν πληρώσαμε για τον ημιτελικό μεταξύ Ουρουγουάης και Ολλανδίας (ούτε για τον προημιτελικό μεταξύ Αργεντινής και Γερμανίας, ούτε γι’ αυτόν μεταξύ Βραζιλίας και Ολλανδίας), αλλ’ αρκεστήκαμε σε σχολιασμό από τα στούντιο της Αγίας Παρασκευής. Ποιο είναι, άραγε, το κριτήριο; Η σπουδαιότητα του αγώνα; Η διάθεση του κ. Θεοφιλόπουλου να μετακινηθεί από γήπεδο σε γήπεδο; Ή, μήπως, θεωρούν ότι αρκεί ο σχολιασμός από το στούντιο και δεν χρειάζεται επιτόπια παρουσία του σχολιαστή (σ’ αυτήν την περίπτωση, βέβαια, πρέπει να μας εξηγήσουν για ποιον λόγο κρατούν ακόμα τον Αλέκο στην Αφρική και στα … βασανιστήρια της βουβουζέλας). Φυσικά, θα πρέπει να μας εξηγήσουν και τον λόγο για τον οποίο φέτος (επί θητείας Γερουλάνου δηλαδή) όλα τα ματς του Ολυμπιακού που έδειξε η ΝΕΤ είχαν και επιτόπου δημοσιογράφο και άλλο τηλεσχολιαστή (παλαίμαχο ποδοσφαιριστή του Ολυμπιακού) και ρεπόρτερ(ς) εντός του αγωνιστικού χώρου, σε αντίθεση με αυτά του Μουντιάλ. Δεν ξέρω αν για τον κ. Γερουλάνο και τους παρ’ αυτώ τα ματς του Ολυμπιακού είναι σπουδαιότερα απ’ αυτά του Μουντιάλ… Όπως και να ’χει όμως, θεωρώ ότι είναι μεγάλη κατάντια για τον τηλεοπτικό πολιτισμό της Χώρας εν έτει 2010 να παρακολουθούμε ημιτελικό Μουντιάλ και την περιγραφή να κάνουν ο Λιαλιάτσης και ο Χαϊκάλης από το στούντιο. Έλεος! [Στη Γιουροβίζιον είχαμε απεσταλμένο, την Κα Βαγιάνη. Προφανώς, για τους διοικούντες την ΕΡΤ η Γιουροβίζιον πιο σημαντικό γεγονός από έναν ημιτελικό Μουντιάλ. Προφανώς!]

23. ΓΕΡΜΑΝΙΑ: Παίζει, ομολογουμένως, καλά και διαχειρίζεται τέλεια το παιχνίδι από τη στιγμή που θα προηγηθεί. Θέλω να δω όμως τι θα κάνει αν κάποια στιγμή βρεθεί πίσω στο σκορ ή αν δεν προηγηθεί πολύ νωρίς (και σε ανύποπτο χρόνο). Αν και πάλι αντεπεξέλθει, είναι τότε απ’ τις καλύτερες ομάδες που πέρασαν τα τελευταία χρόνια. Κι ας μην είναι «εθνική» ομάδα. Κι ας είναι γενικώς αντιπαθής. Κι ας αναγκαστούμε να βλέπουμε τη Μέρκελ να πανηγυρίζει χτυπώντας … παλαμάκια (είναι «αυτό» παλαμάκια;). Για να δούμε…

24. ΒΑΣΙΛΗΣ ΤΣ(Ι)ΑΡΤΑΣ: Κάποτε οι παραγωγοί αθλητικών εκπομπών σ’ αυτή τη Χώρα πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι ο Λόγος και η δημόσια εκφορά του έχει σημασία, εκτός των άλλων, και σε επίπεδο αισθητικής. Το να μιλάς σωστά, δηλαδή είναι και αισθητικά ωραίο, «γλυκαίνει» τα αυτιά των ακροατών και δεν έχει σημασία μόνο για τους ασχολούμενους με την ορθοφωνία. Και το να μιλάς σωστά είναι πολλά πράγματα, μεταξύ των οποίων και το να μιλάς στο σωστό τόνο, ανάλογα με την περίσταση (π.χ. να μην ουρλιάζεις, εάν δεν είσαι κυριευμένος από τρόμο ή αγωνία, να μην μιλάς ψυθιριστά αν δεν βρίσκεσαι σε καθεστώς μεγάλου φόβου ή αν δε λες κάποιο μυστικό), ούτε πολύ γρήγορα αλλ' ούτε και πολύ αργά. Ο Βασίλης Τσ(ι)άρτας, λοιπόν, ο παλαίμαχος πλέον ποδοσφαιριστής, μάλλον αγνοεί όλα τα ανωτέρω. Δεν τον κατηγορώ και δεν έχω την αξίωση να παραδεχτεί ο ίδιος πόσο κουραστικός είναι όταν μιλάει! Είναι δύσκολο για όλους μας να παραδεχόμαστε τα ελαττώματά μας, πόσω μάλλον όταν πρόκειται για τέτοιου είδους ελαττώματα. Όμως όλοι αυτοί που τον καλούν στις εκπομπές θα έπρεπε να τα γνωρίζουν (οι "υψηλές" θέσεις απαιτούν και αυτήν τη γνώση) και να μην κλονίζουν άλλο τα νεύρα μας. Διότι ο Τσ(ι)άρτας είναι πράγματι εκνευριστικά κουραστικός. Πέραν τούτου, τα σχόλιά του στον αγώνα της Αργεντινής με την Γερμανία, εκτός από … αργό τέμπο, είχαν και τεράστιο «ενδιαφέρον» και ακόμη μεγαλύτερο … γλωσσικό πλούτο. Είπε ο μέγας σχολιαστής Τσ(ι)άρτας: «Αν ο Μπλάτερ και η παρέα του ήθελαν να κάνουν επαναστατικές πράξεις θα έπρεπε να επαναλάβουν τα παιχνίδια»!!! (εννοούσε αυτά μεταξύ Αργεντινής και Μεξικού, και Γερμανίας και Αγγλίας λόγω των σοβαρών διαιτητικών λαθών). Θα σημειώσω μόνο ότι εάν η πρόταση του κυρίου Τσ(ι)άρτα είχε τόπο εφαρμογής, θα παίζαμε ακόμα το Μουντιάλ της … Ιαπωνίας και Κορέας! Επίσης, είπε ο κ. Τσ(ι)άρτας περίπου τα εξής: «Μια φυσιολογική μπάλλα θα είχε μια καλύτερη εξέλιξη της φάσης», «… υπέρ του επιτιθόμενου», «… οι παίχτες να πάρουν ξεκούραστες και ξεκάθαρες φάσεις», «να επισημάνουμε τη βαρύτητα που δείχνουν οι ομάδες στην αποκατάσταση μετά από ένα παιχνίδι …». Ο κήπος είναι ανθηρός ... Μου κάνει εντύπωση η εμμονή των δημοσιογράφων να τον καλούν να σχολιάζει τους αγώνες…Εκτός και αν όλοι μαζί διαφημίζουν κάποια μάρκα υπνωτικού, γεγονός που έως τώρα μου έχει διαφύγει…

25. ΔΙΑΙΤΗΣΙΑ: Έχω την εντύπωση ότι τα «κοράκια» έχουν ξεπεράσει και τους συναδέλφους τους στο Μουντιάλ της Ιαπωνίας και Κορέας. Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς; Τα γκολ οφ-σάιτ της Αργεντινής κατά του Μεξικού, της Ισπανίας κατά της Πορτογαλίας, της Ολλανδίας κατά της Ουρουγουάης (που ίσως καθόρισαν τα τελικά αποτελέσματα – σε αγώνες, μάλιστα, νοκ-άουτ) ή το γκολ της Αγγλίας κατά της Γερμανίας που δεν μέτρησε; Δεν ξέρω που μπορούν να φτάσουν. Πάντως, όσο η απόσταση μεταξύ των ομάδων μικραίνει, τόσο μεγαλύτερη σημασία αποκτούν οι διαιτητικές αποφάσεις. Κι αν η ΦΙΦΑ δεν κάνει κάτι γι’ αυτό άμεσα (π.χ. 2 διαιτητές ή κάτι άλλο πιο δραστικό), δεν τα βλέπω καλά τα πράγματα. Καθόλου καλά…

26. ΒΡΑΖΙΛΙΑ: Αυτό που είδαμε δεν ήταν «Βραζιλία». Μοιραία, λοιπόν, αποκλείστηκε από μία ομάδα που, σαφώς, δεν ήταν ανώτερή της. Αλλ’ αυτό συμβαίνει στις ομάδες που ενδιαφέρονται μόνο για την «τακτική». Κερδίζουν καλύτερες ομάδες και χάνουν από χειρότερες. Ας ελπίσουμε σύντομα να ξαναγίνει «Βραζιλία», να αφήσει το αδιαμφισβήτητο ταλέντο των παικτών της να ξεδιπλωθεί και να μην το βάζει σε «τακτικούς» περιορισμούς. Ζήτω το ταλέντο, ζήτω η χαρά, ζήτω το παιχνίδι! Όχι άλλη τακτική!

27. ΘΕΟΦΙΛΟΠΟΥΛΟΣ: Άφησα για το τέλος το προσφιλές θέμα όλων, τον Αλέκο! Αυτός, λοιπόν, ο αδέκαστος κριτής, ο ταγμένος στην «υπερεσία» της ενημέρωσης του κοινού και στην προβολή της αλήθειας («εδώ λέμε αλήθειες»), ο ορκισμένος πολέμιος της βουβουζέλας («η επέλαση της βουβουζέλας ή αλλιώς της βουβουζέλας το παράσιτο», «όποιος άφησε το μελίσσι του να φύγει, θα τιμωρηθεί αυστηρά», «μην ανησυχείτε, μείνετε στις θέσεις σας, το σμήνος Βουβουζέλ (!) … μπόρα ήταν και πέρασε»), ο παραστατικός σχολιαστής των φάσεων των αγώνων («ο Ράμος θέλει να περάσει μέσα από το σώμα του Σαντάνα», «και ποδήλατο να έχεις δεν θα την προλάβαινες τη μπάλλα»), ο υπερασπιστής των φτωχών και των αδυνάτων (λες και δεν είναι ο Αλέκος αλλά … η Αλέκα!), ο εύστοχος παρατηρητής («η φανέλα της Γκάνα (sic) …είναι το τέως ΠΟΚ σε ένα»), με τον μεστό καταγγελτικό του λόγο («… οι Ευρωπαίοι … στέλνουν φακέλλους (στην Ελλάδα) όταν βρουν το ταχυδρομείο της γειτονιάς τους άδειο», «είναι περισσότερα τα λεφτά, Άρη»), αυτός, λοιπόν, ο άνθρωπος αναδεικνύεται (με το σπαθί του) σε αξέχαστη προσωπικότητα αυτού του Μουντιάλ, είναι πλέον ο «κορφαίος» σχολιαστής. Κι όχι απλώς «κορφαίος» αλλά, όπως είπαν και κάποιοι φίλοι μου, «κολοκυθοκορφαίος»!!!

Αθήνα, 7 Ιουλίου 2010

Φώτης Μπατσίλας

Τα Ημερολόγια του Μουντιάλ (Μέρος Ι)

1. PANINI: Είχα ν’ ασχοληθώ με τα χαρτάκια της Panini από το 1982. Φέτος το αποφάσισα: πήρα εγκαίρως το άλμπουμ κι έθεσα ως στόχο να το συμπληρώσω πριν την έναρξη των αγώνων. Δεν το πέτυχα, δυστυχώς (ίσως διότι, δυστυχέστερα, δεν είμαι πια παιδί…). Πάντως, προσπάθησα. Μάλιστα, λίγες μέρες πριν, κατεβαίνοντας την Ασκληπιού, μπήκα σ’ ένα ψιλικατζίδικο με σκοπό να αγοράσω ένα ολόκληρο κουτί. Ρώτησα, λοιπόν, τον μελαμψό υπάλληλο (ή ιδιοκτήτη, δεν ξέρω) του καταστήματος: «Χαρτάκια της Panini έχετε ;». Με κοίταξε σχεδόν ανέκφραστα και δεν απάντησε. Τον ξαναρώτησα, πιο αργά, σχεδόν συλλαβιστά, σκεπτόμενος ότι μπορεί να μην ξέρει καλά ελληνικά: «Χαρ-τά-κια της Pa-ni-ni έ-χε-τε;». Το βλέμμα του κινήθηκε σε κάποιο ψηλό ράφι του καταστήματος και μου είπε σε σπαστά ελληνικά: «Από καρτιά και καρτάκια, μόνο Softex, no Panini»!

2. ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΕΣ ΜΕΤΑΔΟΣΕΙΣ: Ο Γερουλάνος άφησε το στίγμα του σ’ αυτό το Μουντιάλ: σχολιασμός από το στούντιο!!! Αυτό, όντως, δεν ξανάγινε! Η πλάκα είναι ότι δεν το λένε, αλλά μας αφήνουν με την εντύπωση ότι είναι εκεί. Π.χ. λένε κατά κόρον: «ο βοηθός σηκώνει τη σημαία του», ενώ στο πλάνο δεν φαίνεται κανένας επόπτης γραμμών. Έτσι σου δημιουργείται η εντύπωση ότι «κάτι παραπάνω» βλέπει ο τηλεσχολιαστής Λιαλιάτσης, Κωσταβάρας, Δημητριάδης, Νικολάου, Χαϊκάλης. Κρίμα και ντροπή! Αν ήθελαν να κάνουν περικοπές, ας άφηναν τη διοργάνωση σε ιδιωτικό κανάλι (ελεύθερο και πανελλήνιας εμβέλειας, για να μην παρεξηγηθώ). Ας μην πω τίποτ’ άλλο …

3. ΒΟΥΒΟΥΖΕΛΕΣ: Άλλο ένα αρνητικό των μεταδόσεων (που, δυστυχώς, θα υποστούμε μέχρι τέλους). Μπαίνει γκολ και δεν ακούμε κανέναν πανηγυρισμό. Άσε που οι τηλεσχολιαστές τις αναφέρουν κάθε τρις και λίγο, ο καθένας με τη δική του προφορά, με αποτέλεσμα να έχει κολλήσει στο μυαλό μου ότι δεν τις λένε «βουβουζέλες» αλλά … Mαμουζέλες!

4. ΘΕΟΦΙΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ο Αλέκος (που έγινε Αλέξανδρος αλλά παρέμεινε «Αλέκος») δεν σχολιάζει από το στούντιο αλλά εστάλη στην Νότιο Αφρική (προφανώς, ως «παλιός» ή προς αναγνώριση της «τεράστιας» προσφοράς του στον τηλεσχολιασμό). Αυτός ο κύριος, λοιπόν, που είπε εκείνο το αμίμητο «μεταξύ αδερφής και εξαδέρφης» για κάποιον Άγγλο διαιτητή, που σχολίασε στο Μουντιάλ του 1994, αμέσως μετά την Τεσσάρα της Εθνικής μας από την Βουλγαρία ότι … είναι ικανοποιημένος διότι η Βουλγαρία (αυτή η παρέα του Στόιτσκοφ που έφτασε στα ημιτελικά) είναι χειρότερη από την Εθνική Ελλάδος, αυτός, που μαζί με τον Ηλία Βλάχο έχουν μέχρι στιγμής περιγράψει τα περισσότερα παιχνίδια, αυτός ο κύριος, λέω, επιμένει να λέει το Μεξικό «Μέξικο» (ούτε καν «Μέχικο»), πράγμα που με εκνευρίζει αφόρητα… Στη μετάδοση του παιχνιδιού της Γκάνας (με τη Σερβία), τον άκουσα να λέει «φάουλ για την ομάδα της Γκάνα» και … κατάλαβα! Καλό κολπάκι, Αλέκο, για όποιον έχει πρόβλημα με τις πτώσεις! Έτσι, μπορείς σε επόμενη μετάδοση να πεις άνετα, χωρίς να σου προσάψει κανείς αγραμματοσύνη: σήμερα παίζουν η ομάδα της Ιτάλια με την ομάδα της Αρτζεντίνα, ένα ματς που ενδιαφέρει τόσο την ομάδα της Γκάνα όσο και την ομάδα της Σέρβια(!) ... Της πουτάνα, Αλέκο, της πουτάνα …

5. ΘΕΑΜΑ. Φταίει η μπάλλα; Φταίει η κούραση των παιχτών από τα διασυλλογικά πρωταθλήματα; Φταίει η έλλειψη αγάπης προς τις «πατρίδες»; Δεν ξέρω! Αυτό που ξέρω είναι ότι, εάν συνεχιστεί η ίδια κατάσταση, σε συνδυασμό με το ότι δειλά-δειλά άρχισαν και τα φαλτσοσφυρίγματα, το Μουντιάλ τούτο θέτει σοβαρή υποψηφιότητα για το … χειρότερο! Για να δούμε …

6. ΒΡΑΖΙΛΙΑ. Αυτή η ομάδα με τον Ντούνγκα προπονητή και τον Τζιλμπέρτο Σίλβα βασικό «εργαλείο», ακόμα κι αν δεν χάσει βαθμό, ακόμα κι αν πάρει το Κύπελλο, δεν είναι η Εθνική Βραζιλίας, δεν είναι…

7. ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ. Μαζί σου, Ντιέγκο! Μακάρι να αποδειχθεί ότι το Ποδόσφαιρό δεν είναι (μόνο) σύστημα, πειθαρχία κ.λπ. Μακάρι!

8. ΠΡΟΒΛΕΨΗ. Γνωρίζοντας τα αποτελέσματα του πρώτου γύρου, πιστεύω (κι ελπίζω) ότι το Κύπελλο δεν θα το πάρουν μία από τις Ισπανία, Αγγλία, Βραζιλία, Γερμανία, Γαλλία, Πορτογαλία. Ούτε, φυσικά, η Ελλάδα, έρμε Όττο …

Αθήνα, 17 Ιουνίου 2010

Φώτης Μπατσίλας